08 March 2010
ငယ္ငယ္တုန္းက ၾကားဖူးတဲ့ စကားေလးတစ္ခြန္းရွိပါတယ္။ “လူ႔အလို နတ္မလိုက္ႏိုင္” ဆိုတဲ့ စကားေလးပါပဲ။ လူေတြရဲ႕ အလိုရွိမႈေတြ မ်ားျပားမႈေၾကာင့္ လိုရာကိုဖန္ဆင္းေပးႏိုင္တဲ့ နတ္ေတာင္ ထြက္ေျပးရတဲ့ အျဖစ္မ်ိဳးကို ဆိုလိုျခင္းပါပဲ။ ပံုျပင္ေလးရဲ႕ အဓိပၸါယ္ျပည့္ျပည့္၀၀ကို အရင္က ေသခ်ာမသိခဲ့မိပါဘူး။ ခုေတာ့.. ဒီစာေလး ဖတ္မိရင္း သေဘာက်မိပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ေရဆာေနတာကို သနားတတ္ေသာ ေညာင္ပင္ေစာင့္နတ္က ေသာက္ေရေအးေအးေလး ဖန္ဆင္းေပးမိရကေန.. ေနာက္ဆံုး အရာရာကို ဖန္ဆင္းေပးႏိုင္တဲ့ ေညာင္ပင္ေစာင့္နတ္ရဲ႕ လက္ညႇိဳးကို ျဖတ္ေပးခဲ့ဖို႔ ေတာင္းဆိုတဲ့အထိ ျဖစ္ခဲ့ရတာပါ။ ဒီေတာ့.. တန္ခိုးရွိတဲ့ ေညာင္ပင္ေစာင့္နတ္လည္း ဒီလူသားရဲ႕အလိုဆႏၵကို ေၾကာက္လြန္းသျဖင့္ သူနဲ႔ေ၀းရာကို ထြက္ေျပးသြားရတဲ့အထိပါပဲ။ ေအာ္.. ေလာဘဆိုတဲ့ လိုခ်င္မႈေတြမ်ားမွႈ႔ေၾကာင့္ အရာရာကို ဖန္ဆင္းေပးႏုိင္တဲ့နတ္ေတာင္ ထြက္ေျပးရတဲ့အထိပါပဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္မလို႔မ်ား လူေတြကို နတ္ေတြက ကိုယ္ေရာင္ မျပတာလို႔မ်ားေတာင္ ထင္မိပါရဲ႕..။ ကိုယ္ေရာင္ျပမိတဲ့ နတ္လည္း အေတာင္းက်န္းတဲ့ လူေတြနဲ႔ေတြ႔မိရင္ ခ်က္ခ်င္းကို ဘ၀ေျပာင္းသြားမယ္ ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူေတြက မေတာင္းပဲ.. လူေတြဆီက ျပန္ေတာင္းေနတဲ့ နတ္ေတြေတာ့ အျပင္မွာ ကလို႔ေကာင္းတုန္း.. ေသာက္လို႔ေကာင္းတုန္းပါပဲ။ သူတို႔လည္း လူေတြရဲ႕ ေလာဘနဲ႔မေတြ႔ေသးလို႔ ကႏိုင္ေသာက္ႏုိင္ေသးတယ္ထင္ပါ့။
Read 2 Comments... >>







































